Διαλέξεις 2017

Dr İlhan Öztekin, MD, Prof., PhD, Turkey

Βιοϊατρικός βελονισμός και πόνος: Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση.

Ο Βιοϊατρικός βελονισμός είναι αποτελέσματα ένωσης της συμβατικής δυτικής ιατρικής και της παραδοσιακή ασιατική ιατρική. Βιοϊατρική ορίζεται ως »η εφαρμογή των φυσικών επιστημών κτλ. Οι βιολογικές και φυσιολογικές επιστήμες, στην κλινική ιατρική». Βιοϊατρικός βελονισμός: είναι η εφαρμογή των βιολογικών και νευροφυσιολογικών αρχών στην κλινική πράξη του βελονισμού. Οι περισσότεροι από τους επαγγελματίες βελονισμού έχουν βρει το παλιό σύστημα ασυμβίβαστο με την ιατρική τους εκπαίδευση και δεν έχουν κανένα σύγχρονο σύστημα να στραφούν αν θέλουν να ασκήσουν το βελονισμό. Ο Dr.H.C.Dung et al. έχει αναπτύξει το Integrative Neuromuscular Acupoint System (INMAS), το οποίο χρησιμοποιεί τόσο τις αρχές του κλασικού βελονισμού όσο και τις πιο πρόσφατες επιστημονικές επεξηγήσεις των υποκείμενων μηχανισμών και μπορεί να διδαχτεί εύκολα σε οποιονδήποτε επαγγελματία θέλει να ενσωματώσει το βελονισμό στην καθημερινή πρακτική για τη διαχείριση του πόνου. Η INMAS αποτελείται από τρία είδη βελονιστικών σημείων: Ομοιοστατικά σημεία βελονισμού (HAS), συμπτωματικά σημεία βελονισμού (SAS), και παρασπονδυλικά σημεία βελονισμού (ΠΠ). Ο συνδυασμός των τριών τύπων σημείων αποτελεί ένα διεθνώς τυποποιημένο πρωτόκολλο για όλα τα συμπτώματα του πόνου, ταυτόχρονα το πρωτόκολλο αυτό εξασφαλίζει εξατομικευμένη προσέγγιση, όπως εφαρμόζεται στο TCM, με τον εντοπισμό και την θεραπεία ειδικών συμπτωματικών σημείων του κάθε ασθενή. Τα πρωταρχικά ομοιοστασία σημεία είναι τα ίδια για κάθε ασθενή, ενώ τα συμπτωματική σημεία εξατομικεύονται. Διαφορετικές συμπτωματικά σημεία απαιτούν διαφορετικά παρασπονδυλικά σημεία σύμφωνα με τη νευρική τους σύνδεσή. Έτσι το πρωτόκολλο αυτό περιλαμβάνει τόσο την τυποποίηση και την εξατομίκευση.

 

Η διαχείριση του μετεγχειρητικού πόνου με βελονισμό.

Μετεγχειρητική διαχείριση του πόνου με βελονισμό είναι η χρήση κάποιων επιλεγμένων σημείων με σκοπό να τονωθεί το Qi και το Blood και να ενεργοποιηθεί η κυκλοφορία τους, και να ισορροπήσει τα Yin and Yang Zang-Fu όργανα, καθώς και η συνολική δομή του σώματος.
Κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής διαχείρισης του πόνου, η θεραπεία βελονισμού διεξάγεται σε συνδυασμό με moxa, μασάζ σημείων, cupping, ηλεκτρική διέγερση, ώτοβελονισμό, χρήση βοτάνων, κλπ, Οι παραπάνω θεραπείες συχνά εφαρμόζονται ταυτόχρονα. Αυτές οι πρόσθετες τεχνικές και μέθοδοι είναι σημαντικές θεραπείες που στοχεύουν προς την ίδια κατεύθυνση, δηλαδή την ανακούφιση του μετεγχειρητικού πόνου.
Από την άποψη του μετεγχειρητικού ελέγχου του πόνου, οι στόχοι της θεραπείας βελονισμού περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  • Την ολική ανακούφιση από τον πόνο, ή να παρέχουν όσο περισσότερη ανακούφιση είναι δυνατόν.
  • Τη μειώσει των επίπεδων του πόνου
  • Να βελτιωθεί η ικανότητα να αντιμετωπίσει ο ασθενής τον πόνο
  • Να περιοριστεί η τοπική διόγκωση του ιστού
  • Να μειωθεί η εξάπλωση του αιματώματος
  • Να βοηθήσει ψυχολογικά
  • Να ρυθμίσει την όρεξη
  • Για την ενίσχυση της ενέργειας
  • Για να επανέλθει ο ασθενής στις συνηθισμένες λειτουργίες
  • Για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής
  • Για την ελαχιστοποίηση των παρενεργειών της αναισθησίας
  • Για να μειωθεί η δοσολογία των παυσίπονων μετά την επέμβαση ή να μειώσει την εξάρτηση από τα παυσίπονα
  • Για να ελαχιστοποιηθεί η χρήση των άλλων φαρμάκων που σχετίζονται με τον πόνο και οι παρενέργειές τους
  • Να τονώσει την ταχεία ανάρρωση μετά την επέμβαση, κ.λπ.

Με λίγα λόγια, η θεραπεία βελονισμού για μετεγχειρητικό έλεγχο του πόνου επιταχύνει την ανάρρωση των ασθενών και επιφέρει όλα τα πιθανά οφέλη χωρίς βλαβερές συνέπειες.

 

Dr Rong Peijing, MD, Prof., PhD, China 

Σημεία βελονισμού συνδεδεμένα με τον πόνο

Υπάρχει μια επίπονη διαδικασία αίσθησης και αντίληψης στο σώμα. Αντικειμενικά, πρέπει να υπάρχει μια αντικειμενική βάση για το αίσθημα του πόνου, συμπεριλαμβανομένου του σώματος που λαμβάνει ερεθίσματα από το εσωτερικό και το εξωτερικό περιβάλλον, ο ιστός παράγει και απελευθερώνει ουσίες που προκαλούν τη μετάδοση επώδυνων πληροφοριών στην αισθητηριακή κεντρική αντίληψη και τελικά στη συνείδηση.

Ο πόνος είναι ένα σήμα προστασίας. Η πρώτη εκδήλωση πολλών ασθενειών είναι συχνά πόνο. Ο πόνος είναι ο πιο πρωτόγονος μηχανισμός προστασία του σώματός μας. Τα ζώα με κεντρικό νευρικό σύστημα, ανεξάρτητα από το πόσο χαμηλή είναι η τάξη τους, χρησιμοποιούν τον πόνο σαν συναγερμό για την προστασία του οργανισμού τους.

Σε σπλαχνικές ασθένειες το σώμα θα εμφανίσει ευαισθησία στα ευαίσθητα σημεία. Υπάρχει σαφής σχέση μεταξύ αυτών των ευαίσθητων σημείων και των ασθενειών. Συσχετίζοντας την «σιωπηλή» κατάσταση με την «ενεργοποιημένη» παθολογική κατάσταση, το μέγεθος αυτών των ευαίσθητων σημείων και η λειτουργία τους μπορεί να έχουν αντίστοιχες αλλαγές.

Ο βελονισμός σημείων είναι μια πρωτοπόρος καινοτομία που έχει δώσει συστηματικά αποτελέσματα. Σε αυτό το σύστημα, η κατάσταση του σώματος είναι ο μόνος σημαντικός παράγοντας. Μπορεί να υποστηριχθεί ότι η έλλειψη της ανθρώπινης παρέμβασης, η αυτο-ίασης των ασθενειών είναι ενστικτώδης. Στη θεωρία του βελονισμού, η διέγερση των σημείων βελονισμού είναι εξίσου σημαντική. Ο βελονισμός μπορεί να τονώσει, να προωθήσει, να ενισχύσει και να επιταχύνει αυτό το ένστικτο αυτο-ίασης. Η ρύθμιση που προκαλείται από τη διέγερση των σημείων του βελονισμού σχετίζονται με την διαδοχική σειρά των βιολογικών διαδικασιών.

 

Dr G. Litscher Univ.Prof.,MSc PhD MDsc Medical University of Graz, Austria

High-Tech Laser βελονισμός και πόνος: Από την πειραματική έρευνα στην κλινική εφαρμογή.

Ο βελονισμός με Laser χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο ως συμπληρωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση του πόνου. Είναι καλά ανεκτή από τους ενήλικες και τα παιδιά, χρησιμοποιείτε ακόμα και σε βρέφη με χαμηλό κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών. Παραδοσιακές και σύγχρονες τεχνικές βελονισμού Laser έχει αναφερθεί ότι μπορεί να οδηγήσουν σε βελτίωση των αιτιών του πόνου. Υπάρχουν πολλές εστιασμένες μελέτες σχετικά με το βελονισμό, συμπεριλαμβανομένου της διέγερσης με laser, για την οσφυϊκή μοίρα, τον ώμο και τον πόνο στο λαιμό, τον πονοκέφαλος, την αρθρίτιδα, την ινομυαλγία, την κροταφογναθική διάρθρωση, τον μετεγχειρητικό πόνο και πολλά άλλα σύνδρομα πόνου.

Σε αυτή τη διάλεξη θα παρουσιαστούν μελέτες που αποδεικνύουν την μεταβολή στη θερμική αίσθηση και το όριο του πόνου πριν και μετά το βελονισμό με laser ή τον Plasebo βελονισμό όπως έχουν προκύψει από δημοσιευμένα στοιχεία, πειραματικών μελέτών σε ζώα που πραγματοποιήθηκαν σε συνδυασμό με γνωστά πανεπιστήμια και ιδρύματα στην Κίνα και πειραματικών βιοϊατρικών μελέτών από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Graz.

Η χρήση του βελονισμό αντί των αναισθητικών φαρμάκων για την πρόκληση αναλγησίας έχει μελετηθεί στην Κίνα πριν από πολλά χρόνια σε χειρουργική αναισθησία. Αν και πολλές ιατρικές μονάδες στις πόλεις της Κίνας και των αγροτικών περιοχών εφαρμόζουν αυτή την  τεχνική σε εγχειρήσεις, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η αναισθησία με βελονισμός είναι ακόμη στη διαδικασία της ανάπτυξης και είναι επόμενο να μην έχει γίνει αποδεκτή στο δυτικό κόσμο. Πρόσφατα η αναισθησία με βελονισμός έχει μετατραπεί σε υποβοηθούμενη αναισθησία με τη χρήση βελονισμού στην Κίνα. Η υποβοηθούμενη αναισθησία μειώνει τις απαιτήσεις των αναισθητικών και των μετεγχειρητικών επιπλοκών και έχει προστατευτική επίδραση. Ως εκ τούτου, ο βελονισμός μπορεί να είναι ένα εξαιρετικό συμπλήρωμα για τη μείωση των προεγχειρητικού αλλά και μετεγχειρητικού πόνου. Το συμπέρασμα αυτό, όμως, πρέπει να διερευνηθεί λεπτομερώς με περαιτέρω επιστημονικές μελέτες.

Με βάση τις μελέτες που έχουν διεξαχθεί στο Graz, οι αναλγητικές επιδράσεις του βελονισμού με laser έχουν ερευνηθεί επιστημονικά. Ο βελονισμός με Laser ανακουφίζει από τον πόνο παρέχοντας  τόσο αντιφλεγμονώδη όσο και αναλγητικά αποτελέσματα και μπορεί να είναι μια χρήσιμη και ασφαλής μέθοδος για την αντιμετώπιση του πόνου.

_________

Οι μελέτες υποστηρίζονται από το Αυστριακό Υπουργείο Επιστημών, Έρευνας και Οικονομία (BMWFW) και τη Γερμανική Ακαδημία Βελονισμού (DAA).

 

Dr A.C. Sant’Ana MD, Bauru Estadual Hospital, Brazil

Οι πολύπλοκοι μηχανισμοί του πόνου.

Kάθε αντικείμενο έχει πολλές και διαφορετικές διαστάσεις ανάλογα με την υποκείμενη θέση παρατήρησης. Στην ολοκληρωμένη ιατρική είναι πολύ σημαντική η παρατήρηση του «όλου» γιατί μπορεί να αλλάξει τα στοιχεία του επιμέρους συμπτώματος.


Η μελέτη του πόνου στην ολοκληρωμένη Ιατρική.

Τα βιολογικά συστήματα του οργανισμού λειτουργούν ενιαία αλλά και σαν μονάδες τόσο σε μικροσκοπικό όσο και μακροσκοπικό επίπεδο. Οι αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον τους μπορούν να προκαλέσουν λειτουργικές και δομικές αλλαγές. Στη παρούσα διάλεξη θα συζητηθούν τα πολύπλοκα δίκτυα-συστήματα του πόνου.

 

Dr Daniela Litscher. Msc, PhD, TCM Medical University of Graz, Austria

Διέγερση του βελονιστικού σημείου του «πόνου» στο αυτί Shenmen με κίτρινο και πράσινο λέιζερ – μια διασταυρούμενη μελέτη σε εθελοντές

Ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα σημεία ώτο-βελονισμού χρησιμοποιούνται για την διαχείριση πόνου είναι το Shenmen. Το σημείο Shenmen στο αυτί έχει αναγνωριστεί ότι έχει ευρεία εφαρμογή. Αυτό το σημείο ανακουφίζει τον πόνο, το άγχος, την ένταση, την κατάθλιψη, την αϋπνία, την νευρικότητα και την υπερβολική ευαισθησία. Ήταν ένα από τα πρώτα σημεία όπου η εφαρμογή του βελονισμού στο αυτί  χρησιμοποιήθηκε για την αποτοξίνωση από εθιστηκά φάρμακα και για τη θεραπεία του αλκοολισμού και κατάχρησης ουσιών.

Στο πλαίσιο της μελέτης που παρουσιάζεται στην παρούσα διάλεξη θα ενταθεί το βελονιστικό σημείο του αυτιού Shenmen με δύο διαφορετικά είδη λέιζερ (κίτρινο και πράσινο) σε 22 υγιείς εθελοντές (13 γυναίκες, 9 άντρες – Μέση ηλικία + SD = 25,3 + 4,1 y – Εύρος 21 με 36 χρονών). Και τα δύο, κίτρινο (589 nm) και πράσινο (532 nm) λέιζερ (30 mW- 500 μm) χρησιμοποιήθηκαν σε μια διασταυρούμενη μελέτη το καθένα για διάρκεια 15 λεπτών στους ίδιους εθελοντές σε διαφορετικές συνεδρίες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης αποδεικνύουν την επίδραση του λέιζερ ώτο-βελονισμού. Ωστόσο, ήταν αδύνατο η σύγκριση με άλλες μελέτες, διότι είναι η πρώτη μελέτη που χρησιμοποιεί το κίτρινο και το πράσινο λέιζερ για διέγερση στο αυτί.

_________

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το αυστριακό υπουργείο Επιστημών, Έρευνας και Οικονομία (BMWFW) και τη Γερμανική Ακαδημία βελονισμού (DAA).

 

Dr K. Θεοδωράτου ΜD, Med Psych. MSc , President of Icmart, President of Samag, Athens, Greece

Νευροφυσιολογία ψυχικού πόνου και βελονισμός.

Ο πόνος είναι μία δυσάρεστη αίσθηση, αποτέλεσμα του πολύπλοκου μηχανισμού της αντίληψης. Ο σωματικός και ψυχολογικός πόνος έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Η σύγχρονη έρευνα στα ζώα εργαστηρίου αλλά και τον άνθρωπο υποστηρίζει ότι και τα δύο είδη πόνου στηρίζονται στους ίδιους νευροφυσιολογικούς μηχανισμούς της αντίληψης του πόνου.

Τι είναι λοιπόν ο ψυχολογικός πόνος που κάνεις τους ανθρώπους να χάσουν τη χαρά τους; Γιατί η κατάθλιψη πονάει τόσο πολύ; και τι ακριβώς είναι τα συναισθήματα; Στην ψυχολογία, ορίζουμε ως συναισθήματα τις διεργασίες που μεταβάλλουν τη φυσική και ψυχολογική κατάσταση του ανθρώπου και επηρεάζουν τις σκέψεις και τη συμπεριφορά του. Η μελέτη του συναισθήματος είναι ένα τμήμα της νευροεπιστήμης, η συναισθηματική νευροεπιστήμη, η οποία προσπαθεί να κατανοήσει τους νευρικούς μηχανισμούς με τους οποίους ο εγκέφαλος δημιουργεί μία συναισθηματική αντίδραση.

Μία σημαντική διαφορά μεταξύ σωματικού και ψυχικού πόνου είναι η έλλειψη αισθητήριου ερεθισμού στον ψυχικό πόνο. Μήπως ο πόνος είναι κάτι που συμβαίνει στο μυαλό μας; Η ιατρική επιστήμη μελετά τη σύνδεση μεταξύ του μυαλού και του σώματος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η αντίληψη του πόνου ως ένα φαινόμενο με σύνθετες σωματικές και ψυχικές παραμέτρους.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες έρευνες συζητάμε για ένα κεντρικό σύστημα διαχείρισης της αντίληψης του πόνου.  Δεδομένα νευροαπεικόνισης σε ανθρώπους δείχνουν ότι ο βελονισμός μεταβάλλει τη δραστηριότητα σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να είναι υπεύθυνες για τη μεταφορά του ερεθίσματος του βελονισμού και τελικά να εξασκούν μία ρυθμιστική επίδραση στον οργανισμό, διατηρώντας την ομοιόσταση του και βελτιώνοντας συνολικά τον οργανισμό.

Οι επιδράσεις αυτές είναι πολύ σημαντικές και τη ρύθμιση των συναισθημάτων και πιο συγκεκριμένα του ψυχικού πόνου. Περισσότερο από το 30% του πληθυσμού του πλανήτη κάνει θεραπεία βελονισμού για την ανακούφιση επώδυνων παθολογικών καταστάσεων. Σύμφωνα με τη πρόσφατη έρευνα, ο βελονισμός έχει κεντρική δράση, προκαλεί αλλαγές σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου και έτσι γίνεται μια εξισορρόπηση και μείωση του σωματικού ή και συναισθηματικού πόνου.

Workshop: Διαχείριση πόνου στην ολιστική ιατρική.

Ο πόνος είναι ένα  φαινόμενο με πολύπλοκα βιοχημικά, νευρικά και ψυχικά συστατικά. Δεν είναι απλά μια βλάβη των ιστών και δεν δημιουργείται στους ιστούς. Είναι μία λειτουργία του εγκεφάλου. Κάθε στιγμή η δραστηριότητα του εγκεφάλου μπορεί να αλλάξει, να αγνοήσει ή να μεγεθύνει, ένα εισερχόμενο μήνυμα. Η κατανόηση του μηχανισμού, των νευρωνικών κυκλωμάτων, των συνάψεων και των νευροδιαβιβαστών που μεταβάλλονται συναισθηματικά είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη νέων θεραπειών αλλά και πρόληψης.

Ο βελονισμός προκαλεί αλλαγές στη λειτουργία του εγκεφάλου και συνεπώς στην συναισθηματική αλλά και τη φυσική λειτουργία του σώματος: μελέτες έχουν δείξει ότι ο βελονισμός μπορεί να αλλάξει τη χημεία του εγκεφάλου αλλάζοντας την ποσότητα των νευροδιαβιβαστών και νευρορμονών. Επίσης έχει τεκμηριωθεί από την σύγχρονη έρευνα ότι επηρεάζει και ρυθμίζει τα μέρη του κεντρικού νευρικού συστήματος που σχετίζονται με την αίσθηση και τις ακούσιες λειτουργίες του σώματος, όπως το ανοσοποιητικό, την αρτηριακή πίεση, τη ροή του αίματος και τη θερμοκρασία του σώματος. Όσο κατανοούμε το δίκτυο που συμμετέχει στην επεξεργασία του πόνου, ελπίζουμε ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη πληροφορία για να οδηγηθούμε σε πιο στοχευμένες θεραπείες.

Μέχρι σήμερα, η ανακούφιση του πόνου είναι η πιο εκτενώς μελετημένη εφαρμογή του βελονισμού.

 

Dr M. Tαραμπέ, MD, MSc, PhD, FEBOPRAS, Ελλάδα

Επιστημονικές βάσεις στην διαχείριση του πόνου στην Ώτοθεραπεία – Σύγχρονες εφαρμοσμένες τεχνικές

Θεμελιώδης αρχή του Ωτικού Βελονισμού   είναι, ότι στο επίπεδο του πτερυγίου του αυτιού  είναι παρούσα μια  μορφή απεικόνισης των οργάνων και δομών  του οργανισμού  σε μια σχέση αμφίδρομη διαγνωστική και θεραπευτική.

Παρά το γεγονός ότι στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν αξιόπιστες και έγκριτες  εργασίες , που επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα στον οξύ και χρόνιο πόνο, πρέπει ακόμη να κατανοηθούν πλήρως οι νευροβιολογικοί μηχανισμοί, που διέπουν τις  αναλγητικές  και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της ωτοθεραπείας.

Η αποτελεσματική διέγερση αντιπροσωπεύεται από την  διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου  στην περιοχή της ωτικής κόγχης με α) αντιφλεγμονώδη δράση με  απελευθέρωση προ φλεγμονωδών κυτοκινών και εμφάνιση  στην επιφάνεια των μακροφάγων ενός ειδικού χολινεργικού υποδοχέα και β)  αναστολή της σύνθεσης  του TNF  στα  μονοκύτταρα της μακροφαγοκυτταρικής σειράς των λευκών αιμοσφαιρίων .

Παρουσιάζονται αναλυτικά  ειδικά αναλγητικά  πρωτόκολλα στην κλινική πράξη .

References

  1. Chung WY, Zhang HQ, Zhang SP. Peripheral muscarinic receptors mediate the anti-inflammatory effects of auricular acupuncture. Chin Med. 2011
  2. Zhao YX, He W, Gao XY, Rong PJ, Zhu B. Effect of electroacupuncture of auricular concha on inflammatory reaction in endotoxaemia rats Zhen Ci Yan Jiu. 2011
  3. Krahl SE, Vagus nerve stimulation for epilepsy : A review of the peripheral mechanisms. Surg Neurol Int. 2012
  4. Bush V, Zeman F, Heckel A, Menne F, Ellrich J, Eichhammer P. The effect of transcutaneous vagus nerve stimulation on pain perception- An experimental study. Brain Stimul. 2012
  5. Tracey KJ. Physiology and immunology of the cholinergic antiinflammatory pathway. J Clin Invest 2007
  6. Diamond B, Tracey KJ Mapping. The immunological homunculus. Proc Natl Acad Sci. 2011

Αναλγητική  δράση και  ασφάλεια στη χρήση των Κουρκουμινοειδών στην κλινική πράξη :  Συστηματική αναφορά και η Μετά-Ανάλυση στην αξιολόγηση των Κλινικών Ερευνών 

Η παγκόσμια παράδοση σε συνδυασμό με σύγχρονες κλινικές μελέτες μας οδηγούν στην εξειδικευμένη χρήση φαρμακευτικών φυτών, ώστε να προστατεύεται η ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Τα βιοδιαθέσιμα εκχυλίσματα της κουρκούμης και της μποσβέλια δρουν αποτελεσματικά στις φλεγμονές κ στον πόνο.

Χαμηλής Ισχύος Λέιζερ (ΧΙΛ): Μετάδοση Ενέργειας υπό Χαμηλή Ισχύ αλλά με Υψηλή Αποτελεσματικότητα. Βασικές Αρχές και Εφαρμογές σε Μυοσκελετικό και Νευροπαθητικό Πόνο

Από το 1970 και εξής όταν πλέον η χρήση των λέιζερ είχε ευρέως διαδοθεί σε χειρουργικές πρακτικές ξεκίνησαν τυχαιοποιημένες διπλά-τυφλές κλινικές μελέτες για τις επιδράσεις που θα είχε το φως τόσο σε τοπικές θεραπείες όσο και σε δευτερογενή μεταβολικά μονοπάτια αναζητώντας πάντοτε τους τρόπους ενεργοποίησης συστημικών αποκρίσεων από το ανθρώπινο σώμα. Οι μεμβράνες των ανθρώπινων κυττάρων περιλαμβάνουν κανάλια και πρωτεΐνες που δρουν ως παράγοντες ελέγχου των ουσιών που διέρχονται ή εξέρχονται από τα κύτταρα ενεργοποιώντας καταρράκτες αντιδράσεων και κινητοποιώντας τις απαραίτητες μεταβολικές διαδικασίες. Ο πιο εύκολος τρόπος λοιπόν κάποιος να επηρεάσει τις μεταβολικές αποκρίσεις είναι να στοχεύσει σε αυτούς τους φωτοϋποδοχείς- «ελεγκτές». Οι μελέτες της φασματοσκοπίας και των χημικών αναλύσεων ανέδειξαν το φάσμα απορρόφησης αυτών των ουσιών και έτσι η επέμβαση μέσω του φωτός στα μεταβολικά μονοπάτια ήταν πλέον εφικτή. Τα περισσσότερα βιολογικά μόρια απορροφούν ενέργεια  σε εύρος  400nm-904nm και οι περισσότερες ενεργοποιήσεις μονοπατιών γίνονται στο φάσμα του ερυθρού και υπέρυθρου φωτός (600-900nm). Επιλέγοντας το μόριο στόχο και τροποποιώντας καταλλήλως τις υπόλοιπες παραμέτρους που συνδέονται με την ενεργειακή πυκνότητα, την παλμικότητα της μετάδοσης και το μέρος της εφαρμογής μπορούμε να επιτύχουμε σε μικρό χρονικό διάστημα σημαντικά αποτελέσματα. Οι βιβλιογραφικές αναφορές δίνουν πληθώρα αντιφατικών αποτελεσμάτων γιατί η τροποποίηση των παραμέτρων ανάλογα με τα μοντέλα των λέιζερ που χρησιμοποιούνται διαφέρει ανάλογα με τον κατασκευαστή και πρέπει πάντοτε να ληφθεί υπόψη ο νόμος της όρμησης (ArndtSchulz law) για την τροποποίηση της προτεινόμενης (βάση των πινάκων WALT) μεταδιδόμενης ενέργειας ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε ασθενούς. Στις περιπτώσεις μυοσκελετικών πόνων χρησιμοποιούνται κυρίως υπέρυρθρα παλμικά λέιζερ και ακολουθούνται σχήματα με 2-3 θεραπείες εβδομαδιαίως. Στις περιπτώσεις νευροπαθητικών πόνων χρησιμοποιούνται συνήθως μίξεις ερυθρού και υπέρυθρου κύματος με συνεχόμενη μεταφορά για περίπου 20 συνεδρίες.

 

Dr Γ. Λαζάρου, MD, MSc, PhD, Χειρουργός Ορθοπεδικός, Ελλάδα 

Ο Βελονισμός στη Χρόνια Οσφυαλγία

Ο ρόλος του ιατρού και ειδικότερα του ιατρού-βελονιστή στη χρόνια οσφυαλγία είναι να εξετάσει τον ασθενή κλινικά με σκοπό να αποκλείσει ύποπτα σημεία δευτεροπαθούς οσφυαλγίας και να κατατάξει την οσφυαλγία σε: σοβαρή ενδοκαναλική παθολογία, ριζιτικό πόνο ή μη ειδική χαμηλή οσφυαλγία. Αυτή η συγκλονιστικά απλή συνθήκη δεν τηρείται όταν ο βελονιστής δεν είναι ιατρός και δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει συνολικά τον ασθενή, ενώ ο ιατρός που ακολουθεί πιστά μόνο τη δυτική ιατρική κάποια στιγμή συνειδητοποιεί ότι στη σύγχρονη εκδοχή της έχει υποβαθμιστεί τραγικά η αξία της κλινικής εξέτασης και του ιστορικού, ενώ έχουν τεχνηέντως αναβαθμιστεί διαγνωστικά και θεραπευτικά μέσα, τα οποία απλά δεν είναι απαραίτητα, τουλάχιστον όχι εξ ορισμού. Επομένως ο ιατρός βελονιστής θα πρέπει να τηρεί ισορροπίες στην αντιμετώπιση της χρόνιας οσφυαλγίας. Στη σοβαρή ενδοκαναλική παθολογία θα πρέπει να επιμείνει στην πλήρη διερεύνηση και ανάδειξη της υποκείμενης αιτίας, μεταθέτοντας ενδεχομένως την εφαρμογή του βελονισμού αφού έχει τεθεί πλήρης διάγνωση, στον ριζιτικό πόνο θα πρέπει να αναζητήσει απεικονιστική επιβεβαίωση, διότι η εφαρμογή του βελονισμού θα γίνει με μειωμένες προσδοκίες και συχνά σε συνδυασμό με άλλες προσεγγίσεις, ενώ στη μη ειδική χαμηλή οσφυαλγία η εφαρμογή του βελονισμού μπορεί να είναι η πρώτη και πιθανόν και η μόνη απαιτούμενη θεραπευτική προσέγγιση.

 

 

Dr Aggeliki Tsirigoti, Dental Surgeon, Athens, Greece

Οδοντικός πόνος και Βελονισμός

Ο οδοντικός πόνος είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα που συναντάται στην καθημερινή πράξη. Υπάρχει ο μεταχειρουργικός πόνος που αφορά στον πόνο μετα την επέμβαση του οδοντιάτρου , όπως μετά απο εξαγωγή δοντιού,ουλεκτομή,η άλλη επέμβαση σε δόντι ή περιοδοντικούς ιστούς.


Συνήθως οταν μιλαμε για πονόδοντο αναφερόμαστε επίσης και στον πόνο του δοντιού πριν την επέμβαση του οδοντίατρου,που συνήθως οφείλεται σε κάποια πολφίτιδα ,απόστημα οδοντικό ή περιοδοντικό   με αποτέλεσμα απο μια απλή ευαισθησία στα θερμικά ερεθίσματα μέχρι πρήξιμο ,πυρετό,πόνο έντονο ,αϋπνία κλπ.


Ο οδοντικός πόνος στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρικη προκαλείται απο είσοδο Τοξικής ζέστης,συγκέντρωση θερμότητας στο στομάχι,μειωμένο Yang του νεφρού,και βακτηριακή μόλυνση.


Ο βελονισμος αποτελεί μία  απο τις πιο ισχυρές τεχνικές και προσεγγίσεις στην αντιμετώπιση του οδοντικού πόνου.Η εγκαιρη εφαρμογή του μετά απο μία επέμβαση θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη του μεταχειρουργικού πόνου και να επιταχύνει την διαδικασία επούλωσης.

 

Dr Ε. Τσαλκαμά, DVM Ιππίατρος, Ελλάδα

Η διαχείριση του πόνου στα ζώα με τη χρήση βελονισμού (στα παραγωγικά και ζώα συντροφιάς).

Ο βελονισμός ως συμπληρωματική ιατρική μέθοδος  εφαρμόζεται καθημερινά στην κλινική πράξη της κτηνιατρικής επιστήμης με τεράστια επιτυχία όσον αφορά τη διαχείριση του πόνου. Είτε πρόκειται για παραγωγικά ζώα (αγελάδες, πρόβατα, κλπ.) στις εκτροφές των οποίων η διαχείριση του πόνου κατέχει μείζονα ρόλο, διότι συνεπάγεται χαμηλότερη παραγωγή προϊόντος. Είτε στα ζώα συντροφιάς, όπου ο πόνος υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής και δημιουργεί περισσότερο άγχος, ο πόνος κατ’ επέκτασιν δομεί ένα φαύλο κύκλο, ο οποίος αργά και σταθερά εκφυλίζει τον ίδιο τον ασθενή αλλά και το περιβάλλον του. Η χημειοθεραπευτική αγωγή ναι μεν κατορθώνει σε ικανοποιητικό ποσοστό να μειώσει τον πόνο αλλά κάποιες φορές οι παρενέργειες την καθιστούν απαγορευτική. Επίσης πρέπει να πούμε πως το ρεύμα των ανθρώπων που στρέφονται σε πιο ήπιες και φυσικές θεραπείες όλο και μεγαλώνει τα τελευταία χρόνια με συνέπεια το ίδιο να επιζητούν και για τα ζώα τους, όπως και για εκείνους. Η θεραπεία με τη μέθοδο του βελονισμού σε αυτό το σημείο έρχεται να δώσει τη λύση με πολύ μεγάλα ποσοστά επιτυχίας, ελάχιστη επεμβατικότητα και ουσιαστικά χωρίς καμία παρενέργεια, σε όλες τις μορφές πόνου και σε κάθε στάδιο ηλικίας των ασθενών. Η ενσωμάτωσή αυτής της πανάρχαιας ιατρικής μεθόδου τελικά μπορεί να προσφέρει τεράστια αρωγή στη θεραπεία του πόνου και σίγουρα έχει μέλλον.

 

Dr Achilles E. GeorgiadisDr A.E. Γεωργιάδης, MD, PhD, Ρευματολόγος, Ελλάδα

Μια πρωτότυπη προσέγγιση στη αιτιολογία και θεραπεία της.

Το 60% και πλέον του πληθυσμού μιας χώρας, θα έχουν κάποια στιγμή της ζωής τους ένα τουλάχιστον επεισόδιο οσφυαλγίας. Στην χρόνια οσφυαλγία καταλήγει το 10 έως 30 % των επεισοδίων της οξείας οσφυαλγίας. Παρόλο που τα αίτια μιας χρόνιας οσφυαλγίας είναι πολλά, το 85% από αυτά χαρακτηρίζεται πλέον ως χρόνια μη ειδική οσφυαλγία. Τα ευρήματα των μελετών δείχνουν ότι η χρόνια μη ειδική οσφυαλγία, οφείλεται κατά ένα ποσοστό σε κληρονομικά αίτια και κατά ένα άλλο σε ψυχολογικά αίτια και συνδυάζεται σχεδόν πάντα με μεγάλη ή μικρή εκφύλιση κάποιου ή κάποιων μεσοσπονδυλίων δίσκων.

Παρόλο που οι ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία λαμβάνουν για θεραπεία αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα ή/και κορτιζόνη, ελάχιστες φορές αυτά είναι αποτελεσματικά, κι αυτό διότι στο 36% των περιπτώσεων ο πόνος τους είναι νευροπαθητικού τύπου και οφείλεται σε βλάβες του παλίνδρομου μηνιγγικού νεύρου.

Πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες από επιστημονικές οργανώσεις (Agency for Healthcare Research and Policy (AHRQ) ήAmerican College of Physicians (APC) κ.ά) θεωρούν ότι οι συμπληρωματικές θεραπείες (κινησιοθεραπεία, βελονισμός κ.ά) δεν είναι τόσο συμπληρωματικές διότι τελικά έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην χρόνια οσφυαλγία από τα κλασικά φάρμακα.

 

Dr Γ. Μπέλλος MD, PhD, MR CGP, MEPMA, Ελλάδα

Η μεταβολική φλεγμονή και ο επαγώμενος χρόνιος πόνος της (όπως στους διαβητικούς ασθενείς) και ο ρόλος του ιατρικού βελονισμού στη συνολική διαχείριση της.

Η Διαβητική πολυνευροπάθεια (DPN) αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας, που σχετίζεται με βασανιστικό νευροπαθητικό πόνο, αυξημένη νοσηρότητα και μειωμένη ποιότητα ζωής, επηρεάζει περίπου το 30% των νοσοκομειακών ασθενών, το 20% των δειγμάτων με βάση την κοινότητα ασθενών, και το 10% του διαβητικού πληθυσμού που ελέγχονται μαζικά-προσυμπτωματικά. Η χρόνια επώδυνη DPN είναι παρούσα σε 13-26% των διαβητικών ασθενών. Μεταξύ 25% και 62% των ασθενών με ιδιοπαθή περιφερική νευροπάθεια έχουν προ-διαβήτη. Μεταξύ των προ-διαβητικών ασθενών, 11-25% παρουσιάζουν περιφερική νευροπάθεια και 13-26% τύπου νευροπαθητικού πόνου.

Η θνησιμότητα είναι υψηλότερη σε άτομα με καρδιαγγειακή αυτόνομη νευροπάθεια (CAN). Το συνολικό ποσοστό θνησιμότητας σε 10/ετή περίοδο ελέγχου ήταν 27% σε ασθενείς με ΣΔ, σε σύγκριση με ποσοστό θνησιμότητας 5% σε άτομα χωρίς ενδείξεις CAN. Βιοδείκτες που σχετίζονται με περιφερική διαβητική νευροπάθεια είναι: αυξημένα επίπεδα TSH, υψηλή CysC ορού, αντίστροφη σχέση με τη συνολική χολερυθρίνη στον ορό, η ανεπάρκεια vit.D, τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος στον ορό, αύξηση του TNF-α στον ορό, και, τέλος, ως surrogate δείκτης η heterocomplex πρωτεΐνη: calprotectin.

Οι πιο σημαντικοί αιτιολογικοί παράγοντες είναι: ο πτωχός γλυκαιμικός έλεγχος, η ηλικία, η διάρκεια του διαβήτη, η σπλαχνική παχυσαρκία, το ύψος, η υπέρταση, η ηλικία, το κάπνισμα, η υποϊνσουλιναιμία, και ηδυσλιπιδαιμία. Όμως πρόσφατα και σύμφωνα με – τεχνολογία της επιστήμης των -OMICS όλοι αυτοί οι παράγοντες συμποσούνται στην παθοφυσιολογία της χρόνιας υπο-κλινικής φλεγμονής με νεύρο-άνοσο-micribiome-μεταβολική βασική αιτιολογία. Η διαταραχή των μικρών νευρικών ινών μπορεί να είναι το πρώτο ανιχνεύσιμο σημάδι. Σήμερα δεν υπάρχει ειδική θεραπεία εγκεκριμένη για την διαβητική νευροπάθεια, πράγμα που είναι μια τεράστια ανικανοποίητη κλινική ανάγκη αφού μέχρι το ήμισυ του συνόλου των ασθενών με διαβήτη θα αναπτύξει τελικά νευροπάθεια. Η μόνη θεραπευτική στρατηγική που φαίνεται να εμποδίζει την ανάπτυξη ή να περιορίζει την πρόοδο της νευροπάθειας είναι ο αυστηρός έλεγχος της γλυκόζης. Αλλά ακόμη και οι εγκεκριμένες θεραπείες για την διαβητικό νευροπαθητικό πόνο δεν είναι ιδανικές.

Ως αποτέλεσμα, υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις, όπως το α-λιποϊκό οξύ, για την αγωγή τόσο της διαβητικής νευροπάθειας αλλά  και του σχετικού πόνου, με μια πληθώρα βιταμινών, βιταμινών σε πολύπλοκους συνδυασμούς, και άλλα αναδυόμενα  μέσα όπως ο ΗΛΕΚΤΡΟ-ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ. Ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες τομείς είναι η ηλεκτρική διέγερση που μπορεί να αλλάξει την λειτουργία του ανοσοποιητικού. Αυτή η νέα έρευνα δίνει ελπίδα για την κατανόηση του πώς λειτουργεί ο βελονισμός με την ενσωμάτωση πολύπλοκων κυκλωμάτων σε όλο το σώμα και από σημεία που δεν υπάρχει καμία προφανής νευρωνική ή αγγειακή σύνδεση, όπως συμβαίνει στο  ΑΞΟΝΙΚΟ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΟ για τον πόνο και την φλεγμονή.

Το πνευμονογαστρικό νεύρο νευρώνει τον γαστρεντερικό σωλήνα και ρυθμίζει αντανακλαστικά τις  αλλαγές στην έκκριση σπλαχνοκινητικών μορίων, αλλά επίσης είναι συνδεδεμένο με τα εγκεφαλικά κέντρα που σχετίζονται με την διατροφή και τον μεταβολισμό. Ο διαβήτης είναι γνωστό ότι προωθεί-είται  από μία χρόνια υπο-κλινική χαμηλής διαβάθμισης φλεγμονή με αυξημένη έκκριση ποικιλίας κυτοκινών και ορμονών. Κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, εισβάλλουν στον λιπώδη ιστό και προκαλείται μια μικρού βαθμού φλεγμονή που ενισχύεται επίσης από νευρωνικά αντανακλαστικά κυκλώματα που συνδέονται με κέντρα του υποθαλάμου. Οι μελέτες που γίνονται με τη χρήση διέγερσης του πνευμονογαστρικού και του φλεγμονώδους αντανακλαστικού, στις μεταβολικές ασθένειες, παρουσιάζουν ελπιδοφόρα αποτελέσματα (βλέπε κυρίως  βιβλιογραφία από τον Δρ. Kevin Tracey, 2002 – 17).

 

Dr Φ. Χρηστίδη, MSc, PhD, Κλινικός Νευροψυχολόγος, Ελλάδα

Νευροαπεικονιστικές ενδείξεις της διαμόρφωσης του πόνου στις κεφαλαλγίες

Η αντίληψη του πόνου αποτελεί μια ενεργό διεργασία, που προκύπτει από συνεργετική δραστηριότητα επιμέρους εγκεφαλικών περιοχών οι οποίες ενσωματώνουν αισθητηριακά ισιόντα με μνημονικές και άλλες εσωτερικές αναπαραστάσεις. Η εμπειρία του πόνου είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής εγκεφαλικών κυκλωμάτων που συνιστούν την «μήτρα του πόνου» (“pain matrix”). Η εν λόγω «μήτρα» υποδιαιρείται σε ανατομικο-λειτουργικά υπο-συστήματα που κωδικοποιούν σήματα αναφορικά με τη θέση, την ένταση και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των αισθήσεων αλλά και εμπλέκονται στην επεξεργασία των δυσάρεστων συναισθηματικών χαρακτηριστικών του πόνου. Η άμεση αντίληψη του πόνου μπορεί περαιτέρω να διαμεσολαβείται από ανώτερης τάξης νοητικές διεργασίες που εκλύονται από εσωτερικές καταστάσεις και συναισθηματικά πλαίσια. Συγκεκριμένες ανατομικές εγκεφαλικές συνδέσεις (δλδ. δεμάτια λευκής ουσίας) και περιοχές περιλαμβάνονται στα ανωτέρω υπο-συστήματα του πόνου. Ο πόνος είναι εγγενές χαρακτηριστικό στις μη οξείες (α) πρωτοπαθείς ή (β) επιμέρους δευτεροπαθείς κεφαλαλγίες, όπως (α) στην ημικρανία και στην κεφαλαλγία τάσεως και (β) στην κεφαλαλγία λόγω κατάχρησης φαρμάκων, αντιστοίχως. Η άνευ προηγουμένου ανάπτυξη και χρήση εξελιγμένων τεχνικών νευροαπεικόνισης επιτρέπει την in-vivo μελέτη του δομικού και λειτουργικού νευροανατομικού εγκεφαλικού προτύπου και παρέχει ισχυρές ενδείξεις για τη συμμετοχή τμημάτων της «μήτρας του πόνου» σε επιμέρους κεφαλαλγίες. Μεταβολές στον όγκο περιοχών φαιάς ουσίας και στη μικροδομική ακεραιότητα συνδέσεων λευκής ουσίας, καθώς και στο βαθμό λειτουργικής συνδεσιμότητας περιοχών που μετέχουν στις σωματαισθητικές, συναισθηματικές και ανώτερες νοητικές συνιστώσες του πόνου αναγνωρίζονται διαρκώς μέσω διαφορετικών νευροαπεικονιστικών τεχνικών σε ασθενείς με διαφορετικού τύπου μη οξείες κεφαλαλγίες.  Ενδιαφέρον και διαρκώς εξελισσόμενο πεδίο μελέτης παραμένει πάντα η διερεύνηση μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων επιδράσεων των φαρμακευτικών ή/και μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση του πόνου στα δομικά και λειτουργικά νευροανατομικά στοιχεία της «μήτρας του πόνου» στις κεφαλαλγίες.

 

Dr E. Γεωργιάδης MD, PhD, Μοριακός Βιολόγος, Ελλάδα

Το φαινόμενο Placebo και Nocebo στη θεραπεία του χρόνιου πόνου.

Τα φαινόμενα placebo και το nocebo αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Είναι οι θετικές ή αρνητικές επιδράσεις που προκύπτουν όταν σε ασθενείς χορηγηθεί κάποια θεραπεία. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, και το placebo και το nocebo είναι το αποτέλεσμα ενεργής εγκεφαλικής δραστηριότητας η οποία προκαλείται από ψυχολογικά ερεθίσματα και μηχανισμούς όπως η προσδοκία και η μάθηση. Πράγματι, μελέτες δείχνουν ότι το εικονικό φάρμακο μιμείται τη δράση των αληθινών θεραπειών και προκαλεί την ενδογενή έκλυση οπιοειδών σε ζώα και ανθρώπους. Έτσι, οι προσδοκίες ανακούφισης από τον πόνο, τα συναισθήματα καθώς και διάφοροι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες συνεισφέρουν στην αναλγητική επίδραση του placebo. Από την άλλη πλευρά, το φαινόμενο nocebo σχετίστηκε με ένα μεγάλο αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την έκβαση μίας δεδομένης θεραπείας. Το φαινόμενο nocebo έχει κυρίως ψυχοσωματική βάση ενώ μπορεί να πυροδοτηθεί επίσης και από την επικοινωνία του ιατρού προς τον ασθενή η οποία μπορεί μη ηθελημένα να εμπεριέχει αρνητικά σχόλια σε σχέση, για παράδειγμα, με την πορεία της ασθένειάς του. Σε μερικές περιπτώσεις χρόνιου πόνου, φάνηκε ότι μπορεί να παρατηρηθεί υποχώρηση του πόνου όταν μετά τη θεραπεία με αναλγητικά χορηγηθεί εικονικό φάρμακο ή θεραπεία ενώ η χορήγηση εικονικού φαρμάκου έδειξε στατιστικά σημαντικά κλινικά αποτελέσματα στη βελτίωση του πόνου ακόμη και σε ασθενείς που γνώριζαν ότι το λάμβαναν. Σε μερικές ασθένειες, το φαινόμενο placebo φαίνεται περισσότερο αποτελεσματικό σε σχέση με την πραγματική θεραπεία από ότι αναμενόταν, είτε αυτή είναι φαρμακολογική είτε συμπληρωματική. Κατά συνέπεια, η κλινική σημαντικότητα των επιδράσεων του placebo και του nocebo οδηγεί την ιατρική κοινότητα προς την αναθεώρηση της κλασικής ιατρικής προσέγγισης και στην ένταξή τους στη φαρέτρα της καθημερινής πρακτικής σε συνδυασμό με τις ήδη υπάρχουσες θεραπείες.